چرا وبلاگنویسی !

چندقسمتی

این مطلب قسمت دوم «شبکه اجتماعی، پیام‌رسان، وبلاگ» هست؛ توصیه‌ می‌کنم قبل از مطالعه این، اون رو هم بخونید!

اگر شما هم وبلاگ‌نویس هستید؛ حتما این سوال رو به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از دور و بری‌هاتون شنیدید! احتمالا با افرادی برخورد کردید که توصیه کردند به جای وبلاگ کانال تلگرام، پیج اینستاگرام یا صفحه فیس‌بوک بزنید (و احتمالا شما هم خیلی دلتون خواسته اونا رو خفه کنید :) ) تا مدت‌ها جواب درست و حسابی‌ای برای این افراد نداشتم ولی الان دلایل خودم رو دارم!

اینفوگرافی چرا وبلاگنویسی ؟

  • اول: ریش و قیچی دست خودتونه

در فضاهایی مثل تلگرام، مطالب علمی، طنز، خاطره، تکنولوژی، اخبار و هر چیز دیگه‌ای فقط و فقط در یک قالب همگانی منتشر می‌شوند. دست شما در طراحی رابط کاربری مناسب و مرتبط با مطالب‌تون کاملا بسته‌ست و به همین علت اثرگذاری لازم بوجود نمیاد! علاوه بر این‌ها، فونت‌های مزخرفی مثل تاهما و بدتر از اون آریال که توی شبکه‌های اجتماعی به عنوان فونت پیش‌فرض فارسی تنظیم شدند؛ از خوانا بودن مطلب کم می‌کنه و باعث میشه کسی حال و حوصله خوندن متون طولانی رو نداشته باشه!

تاره در فضایی مثل تلگرام، خیلی از امکانات ویرایش متنی مثل تغییر رنگ، قرار دادن عکس وسط مطلب و تغییر اندازه نوشته رو نخواهید داشت!

  • دوم: ثبت است بر جریده عالم دوام ما

هر مطلبی که شما در تلگرام یا اینستاگرام منتشر کنید؛ برای همیشه همون‌جا باقی خواهد ماند و دسترسی به اون‌ها به این راحتی‌ها نخواهد موند. به دو دلیل: اول اینکه سرچر تلگرام به قدرتمندی گوگل نیست و شما اگه در کانال x عضو نباشید و به مطالبی در موضوع کانال x نیاز داشته باشید؛ به این راحتیا مطلبی که می‌خواهید رو پیدا نمی‌کنید! دوم هم اینکه وقتی شما یه مشکل دارید؛ اصلا سراغ باکس جست‌وجوی تلگرام نمیرید! مستقیم توی گوگل سرچ می‌کنید. خب طبیعیه که مطالب تلگرام توی گوگل نمایش داده نمیشن پس هر محتوایی که شما در تلگرام تولید کنید؛ بادهوا محسوب میشه و به مرور با کوچ مردم از اون شبکه اجتماعی، زحمات شما به باد میره! در حالی که وبلاگ و در کل سایت‌های اینترنتی، محکم بر جای خودشون استوارن و مردم هم‌چنان چیزهایی که میخوان رو توی اینترنت سرچ می‌کنند نه توی تلگرام و فیسبوک و اینستاگرام!

  • سوم: فحش میخورید!

اگه وبلاگ‌نویس باشید و برای نوشته‌تون ارزش قائل باشید؛ بخش نظرات رو فعال می‌کنید. به این ترتیب، یه عالمه بازخورد از مخاطبین‌تون دریافت می‌کنید و می‌فهمید مطلبی که نوشتید چقدر می‌ارزه!‌ خب شاید بگید توی توییتر و فیسبوک هم همچین چیزی وجود داره! خب من فکر این‌جاش رو هم کردم! وقتی وبلاگ می‌نویسید؛ افرادی که می‌تونن به شما نظر بدن؛ کل جامعه کاربران اینترنته (یعنی نزدیک به ۳/۷ میلیارد نفر). در حالی که تعداد کاربران بزرگ‌ترین شبکه اجتماعی دنیا (فیسبوک) ۲ میلیارد نفره و کاربران تلگرام کمتر از ۲۰۰ میلیون نفرند! از طرفی طیف فکری کاربرانی که شما در وبلاگ خواهید داشت؛ خیلی گسترده‌تر از شبکه‌های اجتماعیه! چرا؟ چون یک کاربر توی توییتر ممکنه شما رو به این علت دنبال کرده باشه که شما فمنیست هستید و یک کاربر دیگه صرفا بخاطر اینکه شما دوستش هستید فالوور شما شده! طبیعتا در اینجا شما با یک طیف فکری محدود مواجه خواهید شد که به مرور زمان باعث از بین رفتن کیفیت نوشتن‌تون میشه!

پس به ۳ علت شبکه‌های اجتماعی جای وبلاگ رو نمی‌گیرند :  اختیارات همه‌جانبه - دوام و دسترسی‌پذیری - تعامل مفید

 

پی‌نوشت: بعد از دعوت رادیوبلاگی‌ها به نوشتن یه مطلب به مناسب روز وبلاگستان فارسی (۱۶ شهریور)، این پست رو نوشتم. البته اون‌ها خواسته بودن تا یه مطلب با حداکثر ۱۰۰ کلمه نوشته بشه اما چنین عنوانی واقعا بیشتر از این نیاز به نوشتن داشت. به همین علت، رادیوبلاگی‌ها و هرکس دیگری، در صورت تمایل، در خلاصه کردن یا حذف بخش‌هایی از مطلب جهت بازنشر این پست و پست‌های دیگه من کاملا مختاره!

#تلگرام     #تولید محتوا     #شبکه اجتماعی     #فیسبوک     #مطلب     #وبلاگ     #وبلاگنویسی    

نظرات (۱۰)

نظرات از قدیم به جدید نشون داده میشن! برای دیدن نظرات جدید، به آخر لیست برید!
سلام :)
یه پست پر و پیمون!
خوب توصیف کردین فضای وبلاگ نویسی رو ، موفق باشید ان شالله :)
سلام!
ماشاالله به سحرخیزیتون!
سلامت باشین :)
می‌تونم ازتون دعوت کنم توی چالش شرکت کنید؟

شمام پستتون برای صبحه زوده ها :))

ممنونم، لطف کردین. در موردش فکر میکنم، اگه مطلب خاصی به ذهنم رسید، حتما :)
من جغدگونه زندگی می‌کنم؛ شبا بیدارم :)
خواهش می‌کنم. منتظر پست‌تون هستم!
سلام. عالی بود.
کاملا جواب های قانع کننده و تاثیرگذاری داشت.
سلام. ممنون بابت نظر دل‌گرم کنندت!
خوشحالم که استدلال‌هام قانع‌کننده از آب در اومده.
ممنون بابت اینکه اول صبح مطلبو خوندی :)
جالب بود . دربارش فکر نکرده بودم :)
و در واقع این مطلب توضیح میده که در نهایت، با وجود چند ده هزار کانال تفریحی، وبلاگ‌ها برای همیشه توی اینترنت باقی می‌مونه در حالی که چند سال دیگه با از رونق افتادن تلگرام، کانال‌های تفریحی هم از بین میرن و نابود میشه ولی وبلاگ‌هایی مثل وب شما، همیشه مخاطب خواهند داشت :)
البته دلیل سوم رو متوجه نشدم. ما که همچین تعدادی مخاطب نداریم. شما بهتر می‌دونی که وبلاگ‌های پرمخاطبِ متوسط هم معمولا ده تا بیست‌تا کامنت میگیرن. یعنی طیفی که کامنت میدن باز به همون رفاقت یا موضوع خاصی طلبیدن محدود میشه. البته واقعا طیف مختلف‌تری کامنت میدن توی وبلاگ. اما نه در اون حد که به‌نظر میرسه؛ فقط بعضی مواقع خاص که یه اتفاق یا موضوعی بولد میشه این‌شکلیه...
+ و وبلاگ هنوز هم پرچمش بلنده :))
دایره وبلاگنویسی و بلاگستان خیلی از بیان گسترده‌تره. اینکه مخاطب‌های ما محدود شدن به این خاطر هست که خاطره‌نویس شدیم وگرنه کسی که داره درباره یه موضوع خاص (مثلا دوچرخه) مطلب می‌نویسه؛ به مرور از گوگل هم مخاطب جذب می‌کنه که اون مخاطب‌ها می‌تونن هر سلیقه و فکری داشته باشند. طبیعتا چنین اتفاقی برای وبلاگ‌هایی که روزمره می‌نویسن نمی‌افته (چون کسی تو گوگل سرچ نمی‌کنه داستان انتقام الهام از مادرشوهرش :)
+ و وبلاگ برای همیشه پرچمش بلنده :))
اصولا کسی تحت عنوان تحقیق علمی سراغ شبکه اجتماعی نمیره.

خود ما اگر می‌خواهیم چیز مهمی را بدانیم از گوگل می‌مرسیم نه از اینستا، گوگل هم که از جیبش نمیاره؟ لینک میده به وبلاگ‌ها و وبسایت‌ها.
حتی فقط مقاله‌های علمی هم نیست! مثلا شما (خدای نکرده :) گوشیتون میفته تو آب. خب سریع می‌رید توی گوگل سرچ می‌کنید تا راه حل پیدا کنید. ممکنه صدتا کانال تلگرامی هم راه حل نوشته باشن در این مورد ولی همه این‌ها فراموش میشن و برنده اون وبلاگ‌نویسیه که درباره نجات دادن گوشی از آب‌خوردگی نوشته!
در واقع کسی که محتوایی که تولید کرده رو فقط توی شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنه؛ شاید تو کوتاه مدت با استقبال مواجه بشه ولی در بلند مدت، کارش آب در هاون کوبیدنه!
صدالبته من منظورم روزمره‌نویسی‌ها نبود :)))) اما خب، یک چیزی رو دقت نکردم و اون «به‌مرور» بودنِ دریافت مخاطبه. هوم! حالا دلیل سوم هم نشست سرجاش :دی
خیلیم عالی! کلا وبلاگ‌ها از قانون آهسته و پیوسته تبعیت می‌کنن :)
در کنار اینا اینستا و توییتر و فیس بوک همه به عنوان یه سرور خارجی مصرف نتشون بیشتره و من مثل بچه های فامیل هیچ علاقه ای ندارم که بعضا روزی ۱۰تومن پول خرج اینستا کنم:|
چه نکته جالبی! کاملا موافقم. استفاده از شبکه‌های اجتماعی حتی هزینه‌های بیشتری رو به مخاطب تحمیل می‌کنه.
همه این‌ها رو قبول دارم ولی تا توی وبلاگ مخاطب گیر بیاریم؛ پیر شدیم و حتی شاید از وبلاگنویسی زده شده باشیم ولی تو شبکه‌های اجتماعی،بعد از یه سال میشه چندهزار تا فالوور و خواننده داشت!
توی کامنت‌های بالاتر هم گفتم روند پیشرفت شما توی وبلاگ بر خلاف شبکه‌های اجتماعی، آهسته و پیوسته هست. به عبارتی همونطور که به سختی مخاطبی رو به دست میارید؛ به همون سختی هم از دستش می‌دید! البته این رو هم نباید فراموش کرد که خیلی از مخاطب‌های شما در شبکه‌های اجتماعی مخاطب‌نما هستن. یعنی اینکه بدون اینکه پست شما رو بخونند؛ فقط برای اینکه حق فالووری رو به جا آورده باشن؛ دکمه لایک رو می‌کوبند و میرن و نهایتا یه کامنت با مضمون "وای چه جالب عزیزم!" هم تحویل شما میدن :)
از طرفی فرض کنیم شما یک سال هم روی اینستاگرام کار کردید و ده هزارتا فالوور هم جمع کردید! ولی دست شما در تولید محتوا کاملا بسته هست. چون اولا هر لحظه ممکنه اینستاگرام رو دولت محترم بکنه تو گونی! و ثانیا شاید خود اینستاگرام اشتباهی پیج شما رو ببنده. در هر دو صورت، شما آش رو با جاش از دست میدین و به نقطه صفر بر می‌گردید! ولی اگر وبلاگ داشته باشید و یه روز مسدود بشه؛ می‌تونید مطالبتون رو هرجای دیگه هم دوباره منتشر کنید و دوباره مخاطبینتون رو بدست بیارین!
ببخشید طولانی شد :)
به به وبلاگتون خیلی زیباست و مطالبش زیبا تر
ممنون!
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.